Lesið þetta, en líka nýtt blogg fyrir neðan...

Þetta er saga af litlum dreng sem var afar geðvondur.

Faðir hans gaf honum naglapakka og sagði honum að í hvert sinn sem hann missti stjórn á skapi sínu skyldi hann negla einn nagla í bakhlið grindverksins.

Fyrsta daginn negldi drengurinn 37 nagla í grindverkið. Næstu vikurnar lærði hann að hafa stjórn á reiði sinni og fjöldi negldra nagla minnkaði dag frá degi. Hann uppgötvaði að það var auðveldara að hafa stjórn á skapi sínu en að negla alla þessa nagla í girðinguna.


Loksins rann upp sá dagur að enginn nagli var negldur og drengurinn hafði lært að hafa stjórn á sér. Hann sagði föður sínum þetta og faðirinn lagði til að nú drægi drengurinn út einn nagla fyrir hvern þann dag sem hann hefði stjórn á skapi sínu. Dagarnir liðu og loks gat drengurinn sagt föður sínum að allir naglarnir væru horfnir.


Faðirinn tók soninn við hönd sér og leiddi hann að grindverkinu. Þú hefur staðið þig með prýði, en sjáðu öll götin á grindverkinu. Það verður aldrei aftur eins og það var áður. Þegar þú segir eitthvað í reiði, skilur það eftir sig ör alveg eins og naglarnir. Þú getur stungið mann með hnífi og dregið hnífinn aftur úr sárinu, en það er alveg sama hve oft þú biðst fyrirgefningar, örin eru þarna samt áfram. Ör sem orð skilja eftir sig geta verið jafnslæm og líkamleg ör.


Vinir eru sjaldgæfir eins og demantar. Þeir hlusta á þig, skiptast á skoðunum við þig og opna hjarta sitt fyrir þér.

Nú er alþjóðleg vinavika. Sýndu vinum þínum hve mikils þú metur þá og sendu þeim þetta bréf. Það getur vel verið að þú fáir bréfið til baka og þá finnur þú að þeir meta vináttu þína. Þú hefur þá safnað um þig vinahring.

Ákvað að setja þetta hérna í staðinn fyrir að senda ykkur þetta sem að lesa þetta og vita að þeir eru vinir mínir í e-maili... 


Þú ert vinur minn og það er mér mikill heiður.

.

Og fyrirgefðu mér ef ég hef skilið eftir göt í grindverkinu þínu!

29. apríl 2006 klukkan 00:08
Jónína Harpa Njálsdóttir
Valgerður skrifar ...
Þú hefur aldrei skilið eftir göt í mínu grindverki. Kiss kiss :*
29. apríl 2006 klukkan 00:25
Mamma skrifar ...
Góð saga mín kæra. Ástarkveðjur mamma.
29. apríl 2006 klukkan 22:21
Daníel Geir skrifar ...
Æjj þessi saga er algjört hnossgæti og ekkert smá kúrudýrsleg og sykurhnoðralegt yndi.

Og í sambandi við fjallgöngumyndirnar að þá myndi ég spurja, ef ég vissi ekki betur, hvort að þið væruð eitthvað skrítnar !!

Góðar kveðjur úr borg óttans...

Sælar
30. apríl 2006 klukkan 02:22
"Halldóra" skrifar ...
oohhh þú ert alltaf svo sæt jónina...:D og vil bata hrósa .þér fyrir frábærar myndir..!
30. apríl 2006 klukkan 02:57

Skrifa athugasemd

Prófíll

  • Nafn: Jónína Harpa Njálsdóttir
  • Netfang: joninaharpa@hotmail.com
  • Staður: Neskaupstaður
  • Atvinna: Nemi og skíðaþjálfari
  • Hjúskaparstaða: Ég á sætan kærasta;)

Auglýsing

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

Innskráningar kubbur