verstu mömmu í heimi. Þegar aðrir krakkar

borðuðu nammi í morgunmat fengum við

hafragrauut. Þegar aðrir krakkar fengu djús og

kex í hádegismat fengum við samlokur og

ávexti. Þú getur rétt ímyndað þér hvað hún gaf

okkur í kvöldmat! Mamma vildi alltaf vita hvar

við vorum ALLTAF, það hefði matt halda að

við værum í fangelsi. Hún vildi vita  hverjir voru

vinir okkar og hvað við vorum að gera með

þeim. Þegar það var FRÍ í skólanum þurftum

við að vinna. Við þurftum að vaska upp, búa um

rúmin,læra að elda, taka til, fara út með ruslið

og vinna fullt af öðrum leiðinlegum störfum.

Við vorum viss um að hún lægi vakandi á

nóttunni bara til að hugsa um hvað hún ætti að

láta okkur gera daginn eftir. Hún lét okkur alltaf

segja sannleikann, allann sannleikann og ekkert

nema sannleikann. Þegar við vorum unglingar

gat hún lesið hugsanir okkar. Það var ERFITT

líf! Þegar allir fengu að fara á djammið og

skemmta sér 12 eða 13 ára, fengum við ekki að

gera neitt fyrr en við vorum 16 ára. Út af

mömmu okkar misstum við af svo mörgu sem

aðrir krakkar gerðu. Ekkert okkar hefur verið

tekið fyrir að stela í búð, eyðileggja eigur

annarra eða verið handtekið fyrir glæpi. ALLT

henni að kenna. Við urðum aldrei full byrjuðum

aldrei að reykja, vorum aldrei úti allar nætur,

gerðum aldrei þessa þúsund hluti sem margir

unglingar gera. Núna erum við flutt að heiman

og við gerum okkar besta til að vera vondir

foreldrar eins og mamma okkar var. Ég held að

það sé það sem er að heiminum í dag. Það er

bara ekki til nóg af vondum mömmum lengur.

Ég stefni á að verða vond mamma einhverntíman SEINNA;)